cukierki

Za mych cielęcych lat chyba wszyscy wiedzieliśmy, czym halloween, lecz raczej nikt się tym nie zajmował. Za wyjątkiem ekipy Kaia Hansena i Michaela Kiske'ego, których wspaniałym dziełkiem się zasłuchiwaliśmy. Wydany w Polsce "Strażnik Siedmiu Kluczy", stacjonował bodaj w każdym polskim domu, bez względu na stylistyczne preferencje. A my z Długim i Waldo katowaliśmy tę muzykę - pieszczącą nasze uszy, jednocześnie uwrażliwiającą na bujne aranże i wykwintne melodie.
Załączyłem dzisiaj obu Strażników i wciąż nie wiem, który lepszy. Ciekawe, co na to chłopaki?
Wytwórnia Noise Records ustrzeliła środek tarczy, bo chyba nic lepszego im się potem nie trafiło. Ale, czym życie, czym sława, sukcesy i pieniądze, oznajmia "Rise And Fall". Genialny kawał, wciąż dobrze trzymającego się żelastwa, z którego jasno bije, iż wszystko, co się wznosi, musi kiedyś upaść. Każda sława przeminie, każde bogactwo przemieni się w proch. Tak też andy'ego rada - żyjcie pięknie, niełapczywie, w zgodzie cudu samego istnienia. 
Wszystkie heołinowe na dziś duszki uświadomiły, iż pochodzę z epoki, kiedy nie tylko one nic mnie nie obchodziły, ale też imieniny hierarchią tkwiły nad urodzinami. Wiem, małolaty nie uwierzą, albowiem teoretycznie urodziny powinny przebijać umowne imieniny. A jednak, kiedyś obchodzono huczniej imieniny, ponieważ były w kalendarzu, ponieważ tak nakazywała tradycja, natomiast urodziny... hmmm, owszem, składano życzenia lub nie, w zależności od wiedzy, chęci lub innego widzimisię. Nie przywiązywano większej wagi do corocznego plus jeden.
Na imieniny mamuśki kupowały dzieciakom cukierki na wagę, które w sklepach pakowano jedynie w szare tytki. We właściwym dniu częstowano na wybranej, tylko jednej lekcji, koleżanki i kolegów, zaś belfra każdego, z którym akurat przypadały zajęcia. Imieniny były dniem zdejmującym presję pójścia do odpowiedzi, ale najlepiej jeszcze przed poczęstowaniem nauczycielki, stosownym było zasugerować: proszę pani, mam imieniny, czy nie będę dzisiaj pytany? W moim przypadku kwestia niezwykle istotna, wszak nigdy nie byłem przygotowany.
Z cukierkami zawsze miałem full wypas, Rodzice dawali radę, więc kupowali czekoladowe, wiadomo - dla każdego po jednym. W klasie było nas bodaj trzydziestka ósemka, więc w torebce na górkę ze dwa/trzy czekoladowe, w razie, gdyby. Na zapytania: a mogę dwa? ,odpowiedź stanowcza: nie! Więcej jedynie dla tych od serca, których zapraszałem na wieczorne lanie wosku oraz tort plus szyszki - ulubiony przysmak rówieśników, który z ryżu preparowanego i czekolady ugniatała Mama.
Wracając jednak do tych cukierków szkolnych, nie zawsze bywały czekoladowe, mniej majętni serwowali owocowe, a czekoladowe wydzielali jedynie edukatorom. I nikt się nie obrażał. To tak a propos cukierków, na które w przeddzień wszystkich zmarłych, dzieciaki napędzają trend.

andy

"NAWIEDZONE STUDIO"
w każdą niedzielę od 22.00 do 2.00
na 98,6 FM Poznań (Radio Afera) lub afera.com.pl 

"SOBOTNI WIECZÓR andy'ego"
w prawie każdą sobotę od 23.00 do 1.00
na 100,9 FM Poznań (Polskie Radio Poznań) lub radiopoznan.fm

kawalerskie

Ze trzy-i-pół dekady temu, Sisterka przysłała mi z Chicago kamerę wideo, marki JVC. To była czysta na wtedy sensacja. Nikt jeszcze nie miał, albo prawie nikt. Obsługiwała duże kasety i jawiła się wygodną w użytkowaniu, choć z racji gabarytu preferowano ją wobec ludzi postawnych i z krzepą.
Dużo nagrywałem, a po latach Tata zgrywał co się dało na dvd. I tak oto obrodziło w pamiątki. Weźmy więc jedną z nich...
Taka scena z mojego kawalerskiego, listopad 1992, nie wiem, kto akurat operował na planie, ale dajemy z Katarem czadu imitując sekcję Carlosa Santany do "Oye Como Va". Maciek przejął na siebie partie perkusyjne, co dobitnie odczuwało moje wiekowe biurko, ja zaś solówkowałem na liniale kątowniczym mego Taty, natomiast na nieistniejącym już półkotapczanie muzę zapodawał mój pierwszy srebrny Technics - sprzęt zakupiony za dwieście dolców w nieistniejącej już Baltonie. Zabawa przednia. Z czasem dołącza Waldo i wraz z nim gramy "Let's Get Rocked" Def Leppard. Waldo tu głosem i gitarą, a ja zdaje się trzymałem kamerę. Raz po raz towarzystwo kręcące się w okolicach wc zagląda do nas i niekiedy popukują po czole. Na chwilę zagościł zmarły ostatnio Długi, który ucina sobie dymka, więc nie chwyta za żaden z powietrznych instrumentów.

Kawalerskie głośne i w obrusie obfite. Mama zadbała, byśmy głodem nie przymarli. Tych ludzi... że też ich wszystkich pomieściłem: Leszek, Jasiu i Długi - to z tych, których już nie ma. Ponadto: Sobuś, Katar, Waldo, Grzechu (a tak po prawdzie: Maciek), od takiej bardzo fajnej Justyny Tomek, do tego Radek, Marek, Mieciu, no i, wreszcie ja. Dwunastu apostołów rocka. Super impreza i nikt nie zadzwonił na dziewięć dziewięć siedem. Trzeba umieć się bawić. Głośno i kulturalnie. Przejrzałem całą taśmę i uwierzcie, może ze dwa, trzy niecenzuralne słowa, dzisiaj wręcz nie do pomyślenia. 

Jest też akcent z Ugly Kid Joe i muszę o tym wspomnieć, albowiem znowu z Katarem dajemy czadu, tym razem przy "Everything About You". Zacny kawałek, choć płytę słuchałem na wyrywki. No, ale podnieta przy muzie na maksa. Gramy i śpiewamy, a gdy song dobiegł końca, kamera zapisała Maćka zapytanie: ile dałeś za Ugly?, odpowiadam: dwa cztery dziewięć, na co reakcją Katara jest twarzy grymas - że drogo.
Pozbyłem się potem tej płyty - nie wiedzieć, czemu. Ale nie ma tego... bo wkrótce wróciła do mnie, choć nie ten sam egzemplarz. Nie pamiętam okazji, ale ów compact disc sprezentował mi nieżyjący od paru lat Szwagier, brat Mundi  - i to jedyna po nim pamiątka. 

Wspomnienia scalają nas, a musicie wiedzieć, że mowa o kumplach z zasadami. Tylko tacy przetrwają. Nawet, jeśli do niektórych mam już tylko dostęp dzięki technologicznym dobrodziejstwom.
Ale te wspomnienia trzeba też mieć z kim dzielić. Na nic się zdadzą, jeśli pozostaniemy z nimi sami.

andy

"NAWIEDZONE STUDIO"
w każdą niedzielę od 22.00 do 2.00
na 98,6 FM Poznań (Radio Afera) lub afera.com.pl 

"SOBOTNI WIECZÓR andy'ego"
w prawie każdą sobotę od 23.00 do 1.00
na 100,9 FM Poznań (Polskie Radio Poznań) lub radiopoznan.fm

uczyń to rzeczywistością, nie fantazją

Scorpionsi liczą się dla mnie głównie za heavy, ale ballady też lubię. Nawet bardzo. Stare płyty wymiatają, nie ma więc nic lepszego od "Lovedrive", "Blackout" czy dajmy na to "Savage Amusement". Ale to też taki zespół, że nawet na najmniej czarującym dziele, znajdę coś dla siebie.

Różne młodości skojarzenia naprowadziły mnie na "World Wide Live". Podwójny w winylu album, który kumpel kupił we wrocławskim Pałacyku podczas naszej wspólnej wyprawy pod koniec lat osiemdziesiątych. Nie pamiętałbym tego faktu, gdybyśmy się ostatnio nie rozmówili. Śmierć Długiego - wspólnego było nie było funfla - ożywiła naszą od dawna zamgloną znajomość, choć w latach młodości tworzyliśmy nawet intensywną przyjaźń. Sprawa albowiem idzie o faceta, z którym podobnie, jak z moim gronem od Pawła, też niegdyś nie umiałem się rozstać. Codzienne wspólne słuchanie płyt, szczególnie u niego. Warunki kapitalne, wszak Waldo mieszkał w szkole, w której po godzinach lekcyjnych sal do wyboru, a więc grasowały jedynie myszy i my. Namiętnie przewracaliśmy strony płyt Kiss, Def Leppard, White Wolf czy właśnie Scorpions. Znaliśmy każdą nutę/wers na pamięć, pomimo iż z racji braku znajomości angielskiego, władaliśmy jedynie fonetyką.
Zapytałem Waldo, czy pamięta, co wtedy przywiózł z Wrocławia? Na pewno "World Wide Live" - odrzekł, po chwili namysłu dodając: nad innymi musiałbym się nieco zastanowić. No dobra, niech więc wspomnieniem padnie na "World Wide Live", bośmy wszyscy uwielbiali ów live, będący m.in. zapisem amerykańskiej trasy po "Love At First Sting", w pełnej krasie: Love At First Sting World Tour. Słuchaliśmy tego tak głośno, że muchy padały. Gdy leciało u mnie, czasem Mamunia delikatnie zasugerowała: synuś, a nie dałoby rady trochę ciszej? Wkurzałem się, ale Mamę jednak się kocha, więc gałka wzmacniacza o kreskę niżej.
Niech niesie Was przez życie myśl z piosenki "Make It Real": ... make it real not fantasy.

andy

"NAWIEDZONE STUDIO"
w każdą niedzielę od 22.00 do 2.00
na 98,6 FM Poznań (Radio Afera) lub afera.com.pl 

"SOBOTNI WIECZÓR andy'ego"
w prawie każdą sobotę od 23.00 do 1.00
na 100,9 FM Poznań (Polskie Radio Poznań) lub radiopoznan.fm

UWAGA! -- proszę kliknąć w zdjęcie, aby ujrzeć je bez zniekształceń !

czarna róża

Podjechałem wczoraj na cmentarz. Ładnie było - ciepło, sucho, słonecznie, tak z dziesięć na plusie, autobus punktualny... Na okoliczność przyodziałem czarny t-shirt Black Sabbath z fioletowym liternictwem i obramowaniem, nawiązującym do "Master Of Reality".
Dla Długiego wymarzyła mi się symboliczna czarna róża, ale o takich u bram wiecznego spoczynku nie słyszeli. Sytuacja skłoniła, by po powrocie do chałupy sięgnąć po tę z okładki Thin Lizzy "Black Rose: A Rock Legend", czyli z jedynej płyty z Gary'ym Moore'em w składzie. Chociaż, nie do końca, wszak było jeszcze w siedemdziesiątym czwartym "Nightlife", gdzie maestro Moore posolówkował w "Still In Love With You". Wczesna wersja z wdziękiem, acz nie była jeszcze równie rozbudowana i przejmująca, co posmakowałem w dwóch kolejnych dekadach.

W odtwarzaczu ostatnich siedem minut albumu, tytułowa Czarna Róża, opatrzona irlandzkim przedrostkiem - "Roisin Dubh (Black Rose): A Rock Legend". Wykwintny kawał hard rocka napotykający celtycką mitologię, stąd w czterech częściach, aż trzy oparte na tradycyjnych irlandzkich melodiach. Dawno nie słuchałem. Obecnie już tylko z kompaktu, winyl poszedł w ludzi jeszcze w epoce mleka pod nosem. 

andy

"NAWIEDZONE STUDIO"
w każdą niedzielę od 22.00 do 2.00
na 98,6 FM Poznań (Radio Afera) lub afera.com.pl 

"SOBOTNI WIECZÓR andy'ego"
w prawie każdą sobotę od 23.00 do 1.00
na 100,9 FM Poznań (Polskie Radio Poznań) lub radiopoznan.fm

UWAGA! -- proszę kliknąć w zdjęcie, aby ujrzeć je bez zniekształceń !

from the dark

"From The Dark" oznacza "z ciemności" lub "z mroku". Tytuł najnowszego Iommiego nie pozostawia złudzeń co do hołdu wobec Ozzy'ego, a jednocześnie sama muzyka nadal podtrzymuje płomień Black Sabbath. Niepodrabialne brzmienie tej gitary oraz miażdżąca siła mrocznych riffów, nadają tej konkretnej twórczości imitacje walenia młotem w kowadło.

Ten, o niemal cmentarnym wydźwięku album, nie pozostawia złudzeń wobec amatorów tanich melodyjek, którzy nie mają tutaj czego szukać. Dostępujemy jedynie różnorakich ciemnych barw, a już tylko sama czerń odmienia się na węglową, onyksową, hebanową i jak nie tylko. Nie jest więc w tych barwach jednoznacznie, gdyby się komuś mogło zdawać.
Słuchając "From The Dark", usilnie nachodzi mnie skojarzenie z Heaven & Hell, historyczną już ekipą pod wodzą Ronniego Jamesa Dio, która choć nazwę zaczerpnęła od pierwszych Sabbs z nim w składzie, to jednak Heaven & Hell opiewali w o wiele cięższe heavy, znacząco odleglejsze względem np. przebojowych "Neon Knights" lub "Children Of The Sea".

Zatrudniony do śpiewania Norweg - Jorn Lande -słusznie nastraja gardło pod Ronniego Jamesa i czyni to godnie, więc chwała Iommiemu, że zaproponował temu eks-singerowi Ark, Masterplan czy Millenium, kontrakt życia, na który ambitnie harował. Lande zaśpiewał we wszystkich ośmiu kompozycjach podstawowego programu płyty, za wyjątkiem dwóch instrumentalnych bonusów, względem wydania limitowanego. Noo, nie do końca instrumentalnych, wszak w "Deified" mamy chór.
Poczuwam się zaznaczyć, iż na "From The Dark" zainstalowali się, m.in. koncertowa basistka Mercyful Fate, Becky Baldwin, zaś w numerze "Death Wake", pojawił się Queen'owy Brian May - co dziwić nie powinno. Panowie lubią się od dawna, więc Maya mieliśmy już u Black Sabbath na albumie "Headless Cross". Ktokolwiek jednak nie pojawiłby się w gościnie na "From The Dark", i tak przepadnie z podpisanym rolą główną, Tonym Iommim.

Przed wydaniem albumu, gdzieś przeczytałem, iż ulubionym numerem Iommiego jest wieńczące regularną edycję - "Legacy", czyli "dziedzictwo". I ten tytuł jakże nabiera szczególnego znaczenia w kontekście frazy: "... jutro ktoś zaśpiewa muzykę, którą zabiorę za sobą ...". Tony, zanim więc wyryjemy ją w kamieniu pozwól, bym podebrał Ci jedną linijkę z nieco wcześniej na albumie zainstalowanego i równie dobrego "Beyond The Dead", dedykując ją nieodżałowanemu Długiemu: "... zmierzam ku śmierci porzucając swój statek, by spłonął. Daleko od bólu i wszelkiego szaleństwa ...".

andy

"NAWIEDZONE STUDIO"
w każdą niedzielę od 22.00 do 2.00
na 98,6 FM Poznań (Radio Afera) lub afera.com.pl 

"SOBOTNI WIECZÓR andy'ego"
w prawie każdą sobotę od 23.00 do 1.00
na 100,9 FM Poznań (Polskie Radio Poznań) lub radiopoznan.fm

UWAGA! -- proszę kliknąć w zdjęcie, aby ujrzeć je bez zniekształceń !

życie jest muzyką

Czym jest, czym byłaby muzyka, gdyby nie budziła w nas emocji, a ta starsza nie wywoływała wspomnień? W ogóle - muzyka, jak bez niej żyć? Zawsze towarzyszy, jest jak anioł stróż - czy to w chwilach zwątpienia, bądź przeciwlegle, w uniesieniach. Ile warte byłoby moje życie, gdyby natura odarła mnie z takiego przywileju? - pozwólcie, że głośno pomyślę. I teraz, kiedy wspominam bogatą kartę historii mego kumpla, wszędzie ta muzyka jest. Ale przypominają mi się też stare seriale, przy których zrywaliśmy boki - "Alf", " 'Allo, 'Allo!", "M*A*S*H" i nawet "Bill Cosby Show". Cosby był przesympatyczny, zanim ujawniono jego mroczne, drugie ja. Wszystkie te filmy, choć paradne, dowcipne i z nutą satyry, bawiły me grono, radowały do rozpuku. Niekiedy umawialiśmy się pod pretekstem, by właśnie przy nich posiedzieć, a po napisach końcowych, po prostu spędzić ze sobą czas. Był taki etap, kiedy widywaliśmy się codziennie. Nie potrafiliśmy bez siebie żyć.

Przeżywam ostatnie wydarzenia, jak zapewne zauważyliście. Długiego nie ma od półtora tygodnia, Jasiowi za miesiąc wybije dzwon trzech lat, a Leszek, jako pierwszy, zasmucił nas ponad cztery-i-pół roku temu. Przejebane - ciśnie się na usta. Bo nie ma ich wszystkich i nigdy nie będzie. W międzyczasie potraciłem Rodziców oraz Zuleczkę, a moja Mundi brata. Trudno więc tak się w sobie zebrać i na nowo pokochać świat. A jeszcze posunąłem się w latach i bardzo dużo nie lubię, nie podoba mi się. Wyrosłem z naiwności, z udawania, z przymusu wszystkich i wszystkiego kochania, a zwiać nie ma dokąd. 

andy

"NAWIEDZONE STUDIO"
w każdą niedzielę od 22.00 do 2.00
na 98,6 FM Poznań (Radio Afera) lub afera.com.pl 

"SOBOTNI WIECZÓR andy'ego"
w prawie każdą sobotę od 23.00 do 1.00
na 100,9 FM Poznań (Polskie Radio Poznań) lub radiopoznan.fm

dzika rubież

Nie zgubię w myślach kasety "Wild Frontier" Gary'ego Moore'a, jaką w plecak do Ustki spakował Waldek. Lubił tę muzykę, ale chyba nie zdawał sobie sprawy, że już niebawem uczuciem wyszarpnie ją Ewka. Na każdym kroku akcentowała do niej sympatię. I to z nią najbardziej mi się zawsze będzie kojarzyło tych osiem numerów. Kaseta przegrana z winylu, a na nim trochę szczuplej, jak na kompakcie. Ta muzyka oraz Ustka '89 umocowały związek Ewki i Pawła, wypaliły w nich wieczystości lak.
Nieprzerwanie w "Thunder Rising", "Wild Frontier", "Friday On My Mind" (przeróbce The Easybeats) czy "The Loner", widzę ich uśmiechy i szczęśliwości tamtych dni. W zasadzie - wszystkich nas, ponieważ, owe chwile szczęścia, dotyczyły każdej mordki, bez wyjątku. I choć Gary Moore tworzył ten genialny album pod wpływem Irlandii, w oparciu o jej tradycje oraz krajobrazy, chyba nie miał pojęcia, iż zrealizował rzecz dla wielu wiekopomną.
Po latach dochodzę do wniosku, że za miękki jestem na częste tego słuchanie. Zbyt wiele robi ze mną ta muzyka, a jak mówi klasyk: "w życiu trzeba być twardym, nie miętkim".
Na zawsze pozostanie we mnie plik kadrów z obszernego pola namiotowego, na którego środku sanitariat, aż pewnego razu ktoś z naszej paczki ustrzelił przy nim kultowe już dziś foto rozbawionych Ewy i Pawła, z Ewą szykującą się zza pleców Pawła na niego z nożem. Prawdziwa femme fatale.
Działo się. Atrakcji nie ustawało. Jedną z nich, poranne patrole po piwo. Trzeba było zrywać się jeszcze przed śniadaniem, albowiem chwila nieuwagi, i w mig wykupione. Znosiliśmy tego na plecaki. Stare zdjęcia oznajmiają prawdę imprezowego trybu. Przez to nie pamiętam za dużo samego morza. Chyba nie bardzo mieliśmy na nie czas, tyle się działo poza jego otwartą, nieskrępowaną przecież przestrzenią. Cóż za wakacje! Tylko pozazdrościć - że tak nieskromnie sobie pozwolę. Żałuję jedynie, że za przyczyną pewnych okoliczności dostąpiłem ich w wersji okrojonej. Taka wersja edit, jak to na singlach radiowych bywa. Przyjaciele przeżyli tamten czas w full length version. No i, brawo!

Tamtego pola namiotowego już nie ma. W nowym ustroju jego obszar przygarnął kościół. Wybudowali się, rozsiedli, opłotowali... 

P.S. Jest taka możliwość, że jakiegoś szczegółu nie dopatrzyłem, ale jak głosi prawda: nieważne jak było, ważne jak pamiętasz.

andy

"NAWIEDZONE STUDIO"
w każdą niedzielę od 22.00 do 2.00
na 98,6 FM Poznań (Radio Afera) lub afera.com.pl 

"SOBOTNI WIECZÓR andy'ego"
w prawie każdą sobotę od 23.00 do 1.00
na 100,9 FM Poznań (Polskie Radio Poznań) lub radiopoznan.fm

UWAGA! -- proszę kliknąć w zdjęcie, aby ujrzeć je bez zniekształceń !

"NAWIEDZONE STUDIO" program z 25 października 2026 / RADIO AFERA na 98,6 FM Poznań

"NAWIEDZONE STUDIO"
wydanie z 25 października 2026
(z niedzieli na poniedziałek,
od 22.00 do 2.00)
 
98,6 FM Poznań oraz afera.com.pl
realizacja i prowadzenie: andy

 

MANFRED MANN'S EARTH BAND The Road To Babylon {album "The Roaring Silence" /1976/ reedycja 2026} -- reedycja z racji 50-lecia albumu
MANFRED MANN'S EARTH BAND Bird On The Wire {new recording} {album "The Roaring Silence" /1976/ reedycja 2026} -- premiera!
MANFRED MANN'S EARTH BAND Stronger Than Me {new recording} {album "The Roaring Silence" /1976/ reedycja 2026} -- premiera!

AC/DC Highway To Hell {album "Highway To Hell" /1979/} -- ostatnia wola Pawła. Przywołanie czwartkowego pogrzebu. Od tamtej chwili piosenka nabiera kompletnie nowego, zgoła odmiennego znaczenia
MANOWAR Blow Your Speakers {album "Fighting The World" /1987/} -- wspomnienie o Pawle, naszego młodzieńczego kumpelstwa
MANOWAR Carry On {album "Fighting The World" /1987/} -- wspomnień ciąg dalszy...
MANOWAR Kings Of Metal {album "Kings Of Metal" /1988/} -- cały czas przywoływanie zwariowanych lat z Długim. Na zawsze w mym sercu.
MANOWAR Sting Of The Bumblebee {album "Kings Of Metal" /1988/}
MANOWAR The Crown And The Ring {album "Kings Of Metal" /1988/}

JUDAS PRIEST The Hellion {album "Screaming For Vengeance" /1982/}
JUDAS PRIEST Electric Eye {album "Screaming For Vengeance" /1982/}
JUDAS PRIEST Riding On The Wind {album "Screaming For Vengeance" /1982/}
GRAHAM BONNET BAND Long Island Tea {album "Meanwhile, Back In The Garage" /2018/}

JOHN DIVA AND THE ROCKETS OF LOVE Girls In Overdrive {album "Your Favorite Drug" /2026/} -- premiera!
JOHN DIVA AND THE ROCKETS OF LOVE Soundtrack Of My Life {album "Your Favorite Drug" /2026/} -- premiera!
DOMINO DRIVE Dandy Cool {album "Cosmic Theater" /2026/}
DOMINO DRIVE Together Apart {album "Cosmic Theater" /2026/}

PAUL LAINE Save Me Saturday Night {album "The Long Road Back" /2026/}
HYDRA A Million Miles {album "DeHydration" /2026/}
IOMMI Stormwatcher {album "From The Dark" /2026/} -- premiera!
IOMMI Legacy {album "From The Dark" /2026/} -- premiera!

PAVLOV'S DOG Fast Gun {album "The Pekin Tapes" /2014/} -- David Surkump in memoriam
PAT METHENY & ANNA MARIA JOPEK Are You Going With Me? {album "Upojenie" /2008/} -- wersja międzynarodowa albumu wydanego pierwotnie w Polsce w 2002
PAT METHENY & ANNA MARIA JOPEK Szepty i Łzy {album "Upojenie" /2008/} -- wersja międzynarodowa albumu wydanego pierwotnie w Polsce w 2002

CHRIS DE BURGH All For Love {album "A Better World" /2016/} -- wspomnienie o Pawle, w tle również Ewa, Mundi i ja
CHRIS DE BURGH A Spaceman Came Travelling {album "Spanish Train And Other Stories" /1975/} -- reminiscencja wobec koncertu z 8 marca 2019 w poznańskiej Arenie, byliśmy tam: Paweł, Ewa, Mundi i ja
MICHAEL BOLTON It's Only My Heart {album "Soul Provider" /1989/} -- młode lata w nieistniejącej już miejscówce przy Polnej. Pewnego razu nasiadówa przy Ewy i Pawła kasecie, która kręciła się w tłustym gronie chudego mieszkanka, m.in. z Mundi i mną.
MICHAEL BOLTON How Am I Supposed To Live Without You {album "Soul Provider" /1989/}
MICHAEL BOLTON How Can We Be Lovers {album "Soul Provider" /1989/}
MICHAEL BOLTON You Wouldn't Know Love {album "Soul Provider" /1989/} -- ciąg dalszy cudownych czasów, jeszcze kawalerskich

FRANK SINATRA That's Life {sesja z 18 października 1966, Los Angeles} {album "Sinatra Reprise - The Very Good Years" /1991/}
FRANK SINATRA Send In The Clowns {sesja z 5 lutego 1976, Los Angeles} {album "Sinatra Reprise - The Very Good Years" /1991/}
TOTO St. George And The Dragon {album "Hydra" /1979/} -- na 27 lipca 2027 zaplanowano koncert w krakowskiej Tauron Arenie

THE BEATLES Michelle {album "Rubber Soul" /1965/} {nowa 2 CD edycja z obecnego, 2026 roku}
THE BEATLES Girl {album "Rubber Soul" /1965/} {nowa 2 CD edycja z obecnego, 2026 roku}
FONTAINES D. C. Mimesis {album "Dopamine Chamber" /2026/}
FONTAINES D. C. Happy For You {album "Dopamine Chamber" /2026/}

BRANDON FLOWERS Tiger's Blood {album "Thrasher" /2026/}
BRANDON FLOWERS Plans {album "Thrasher" /2026/}
JEAN MICHEL JARRE Equinoxe Part VII {album "Equinoxe" /1978/}

UWAGA! -- proszę kliknąć w konkretne zdjęcie, aby ujrzeć je bez zniekształceń !

"NAWIEDZONE STUDIO"
w każdą niedzielę od 22.00 do 2.00
na 98,6 FM Poznań lub afera.com.pl
(obecność nieobowiązkowa !)
 
"Nawiedzone Studio dla tych, którzy wiedzą, co w muzyce najpiękniejsze"

w tygodniu załapałem się na
trykające koziołki.
Jakie poruszenie, gdy tylko otwarły się wrota.
Mnóstwo ludzi, w tym przybysze z Sunderlandu.
Na nich, w każdej z dochodzących do Rynku uliczek,
czekały na kogutach suki, a tu żadnych burd. Przyjezdni
rozsiedli się w ogródkach, wczytali w karty dań i rozsmakowali
w dobrodziejstwach naszej kuchni. Brawo Anglicy! Szkoda tylko
tego jeden jeden, bo stawiałem na Was, Sunderlandzi.

walentynkowa limitowana seria

rozpocząłem popijawę od toksyny, ale... wciąż jestem

weekend z pożółkłą i naznaczoną wilgocią fonografią

Zupełnie w niepłytowym celu wszedłem do pobliskiej galerii i oczom mym rzuciła się skrzynia winyli z polską muzą, a po chwili patrzę... tych skrzyń więcej i jeszcze więcej. Szybko okazało się, że polskiej twórczości ostatecznie kruszyna. Do tego jeszcze kompakty i kasety. Nad rozbudowanym stoiskiem patronował typowy handlarz, głównie ze znanymi tematami, z zasadą: ma się szybko sprzedać. Same pewniaki, żadnych eksperymentów, jakiś rzeczy innych, czegoś dla takich, jak ja, co już wszystko mają. Nie było mowy o zaskoczeniach, sprawa rozbijała się o zysk, albowiem większość klientów dopytuje głównie o petardy.
Znam tego typu handlarzy, szczególnie ostatnio ich wylęgło. Jeżdżą u siebie po landach, skupują po jeden, dwa, trzy euro, by potem furgonetką nazwozić do nas skrzyń i w ramach rozprzestrzenionej mody/zapotrzebowania, żyłować towar po stówie, dwie, czasem i więcej. Oczywiście nie jest to owoc zakazany, jednak byłem kiedyś trybem podobnej machiny, więc znam zasady i potężne przebitki.
Dużo płyt u facia solidnie wyeksploatowanych, co szczególnie naznaczały okładki. Ale, gwoli sprawiedliwości, dla równowagi nie brakowało też zalakowanych nówek/pieczątek - w odpowiednich rzecz jasna cenach.

Niestety, w kompaktach głównie szrot. Często niezłe tytuły, których atrakcyjność obniżały liczne zacieki, powyginane okładki, jedna wielka wilgoć lub pozostałości popowodziowe. Roszczenia cenowe dramatycznie przesadne - najczęściej cztery, pięć, sześć dych za kompakt, który w takiej kondycji nie powinien przekraczać symbolicznej dychy. Jak na moje oko słabo to wszystko wyglądało. Inna sprawa, na moich oczach pewien jegomość zgarniał właśnie z siedem/osiem winyli, a w innym miejscu, inny zakręcony, tym razem na lekkie lata osiemdziesiąte, powyciągał ze skrzyń OMD, Sandrę, jakieś mixy z Italo disco i takie tam melodyjki...

Nie kupiłem nic. Żadnego magnesu, ani jednej pokusy. Aczkolwiek przyznam, miło było w winylowych skrzyniach ujrzeć np. Budgie "Deliver Us From Evil", Thin Lizzy "Black Rose" albo kapitalne maxi single Roya Orbisona - dotyczące albumu "Mystery Girl":  kawałki "She's A Mystery To Me" i "You Got It" - uwaga!, osiem dych za egzemplarz. Poza tym, pełno innych sprawdzonych nazw/nazwisk. Gdyby więc właśnie ktoś rozpoczynał przygodę z kupowaniem muzyki, obkupiłby się w solidną repertuarową wyprawkę.

andy

"NAWIEDZONE STUDIO"
w każdą niedzielę od 22.00 do 2.00
na 98,6 FM Poznań (Radio Afera) lub afera.com.pl 

"SOBOTNI WIECZÓR andy'ego"
w prawie każdą sobotę od 23.00 do 1.00
na 100,9 FM Poznań (Polskie Radio Poznań) lub radiopoznan.fm

UWAGA! -- proszę kliknąć w konkretne zdjęcie, aby ujrzeć je bez zniekształceń !

"SOBOTNI WIECZÓR andy'ego" - sobota/niedziela, 24/25 października 2026, POLSKIE RADIO POZNAŃ, 100,9 FM Poznań

"SOBOTNI WIECZÓR andy'ego"
wydanie nr 31
24 października 2026
(sobota/niedziela, w godz. 24.00 - 1.00) -- wydanie skrócone z uwagi na konkurs im. Wieniawskiego

Polskie Radio Poznań
100,9 FM Poznań
realizacja Jarosław Pachczyński
prowadzenie andy

 

SIOUXSIE AND THE BANSHEES Rhapsody {album "Peepshow" /1988/}
EIVØR Everyone But Me {album "Tungl" /2026/} -- premiera!
INGER MARIE Wild Horses {The Rolling Stones cover} {album "Five Minutes" /2023/}

WOJCIECH TRZCIŃSKI Krzyk I {album OST "Krzyk" /2026/} -- film 1982
WOJCIECH TRZCIŃSKI Krzyk VII {album OST "Krzyk" /2026/} -- film 1982
GREGG ALLMAN I'll Be Holding On {album OST "Black Rain" /1989/} --> pamięci Długiego (*)

JOHN ANDERSON Years {album "Years" /2020/} -- John Anderson in memoriam
JOHN ANDERSON You're Nearly Nothing {album "Years" /2020/} -- John Anderson in memoriam

MANFRED MANN'S EARTH BAND Don't Kill It Carol {album "Angel Station" /1979/}
CHRIS DE BURGH Lonely Sky {album "Spanish Train And Other Stories" /1975/}

UWAGA! -- proszę kliknąć w konkretne zdjęcie, aby ujrzeć je bez zniekształceń !

John Anderson in memoriam (*)

Ostatnie wydarzenia skupiły myśli na osobie mi bliskiej, ale oczywiście życie toczy się. Czytam o muzyce, nie tracę orientacji, ale dopiero dzisiaj powiadomię o śmierci country'owego Johna Andersona. Johna, przez h, więc proszę nie mylić z ex-anielskim głosem grupy Yes.

Amerykański country'owiec, o pełnej godności: John David Anderson.
Jego ostatni, wydany przed kilkoma laty album - "Years" - podobał mi się baaardzo i często gościł na moim eFeM. A nawet, w przynależnym czasie, poświęciłem mu osobny tekst. Płyta zrealizowana w stosownym miejscu dla takiej muzyki, w Nashville, zaś jednym z dwojga producentów: Dan Auerbach - połowa duetu The Black Keys. Warto dodać, iż płytę wydało Easy Eye Sound, wytwórnia dowodzona właśnie przez Auerbacha.
Cudowne piosenki, z których wyróżnię trzy. Arcypiękną, podniosłą balladę "Years", w której Artysta utkwił upływ czasu, rodzinę plus nutę nadziei, a uczynił to w niespełna trzech minutach: ... lata przemykają i trzeba pozwolić im odejść. To tylko miara czasu, która igra z twoim umysłem. Te lata... rozejrzyj się, nigdzie ich nie widać. Niczym wiatr - jak dawni przyjaciele - pojawiają się i znikają... Ależ to dopasowane do ostatnich wydarzeń. Zaraz po tej piosence, zrodził się duet Andersona z Blake'iem Sheltonem - "Tuesday I'll Be Gone", kapitalna kolejna krócizna, o samotności i gubieniu trosk: ... we wtorek nie będzie mnie już, pojadę aż na sam skraj zachodzącego Słońca ...
No i moje numero due tego dzieła, czym finalizująca całość, kolejna trzyminutówka - "You're Nearly Nothing". Przecudnej krasy numer, który, jak na twardziela, John wyjątkowo wzruszająco zaśpiewał o międzyludzkich relacjach i o tym, by nie dać się samotności. Chodzi o to, by inni jej w nas nie dostrzegli. Wtedy przeżywałem tę piosenkę, jak i zresztą całą płytę, ale i teraz robi ze mną, co chce.
Posłuchajcie, już tylko dzięki tej płycie, pojmiecie o Andersonie wiele więcej, niż wszystkie przeczytane o Nim suche notki, przepisywane zresztą masowo jeden po drugim - jak to w tym miałkim dzisiejszym świecie.

Dzięki John za wszystko, a teraz pędź ku Gwiazdom...

andy

"NAWIEDZONE STUDIO"
w każdą niedzielę od 22.00 do 2.00
na 98,6 FM Poznań (Radio Afera) lub afera.com.pl 

"SOBOTNI WIECZÓR andy'ego"
w prawie każdą sobotę od 23.00 do 1.00
na 100,9 FM Poznań (Polskie Radio Poznań) lub radiopoznan.fm

UWAGA! -- proszę kliknąć w zdjęcie, aby ujrzeć je bez zniekształceń !