Neil Sedaka suplement

Dorzucę jeszcze takiego mniej oczywistego Neila Sedakę. Też angielski winyl, gdyby co. Ale nie tłocznia Polydor, a niskobudżetowe Camden. Wytwórnia, a raczej wytwóreńka, filia RCA. Uboższy brat. Label utworzony w latach pięćdziesiątych celem teleportacji mniej dochodowych nagrań, często uznanych artystów. Coś w rodzaju wytwórni Pickwick. Zadaniem takich płyt była masowa dystrybucja, a atutem niska cena. A jednak nie wolno było takich wydawnictw przekreślać, ponieważ często dostarczały trudne do uchwycenia gdzie indziej piosenki. Twórczości niszowe, często ze stron B singli, albo niewystrzałowych stron A. Tak więc, z repertuarem, którego wydawcy nie przewidywali na rasowych kompilacjach, z debeściakami. I taki właśnie jest wydany w siedemdziesiątym dziewiątym longplay Neil Sedaka "Sunny". Piosenki etapu 50/60's, i w zasadzie dwa mniejsze, z ery początku Beatlesów przeboje: "Alice In Wonderland" oraz "I Hope He Breaks Your Heart". Do tego jeszcze bardzo fajne "Sunny" oraz cała masa zgrabnych, mniej oczywistych numerów, najczęściej z nietopowych singli. To jest czas rozpoznawalnego, młodzieńczego głosu Sedaki. Nic, tylko rozkosz dla ucha.

andy

"NAWIEDZONE STUDIO"
w każdą niedzielę od 22.00 do 2.00
na 98,6 FM Poznań (Radio Afera) lub afera.com.pl 

"USPOKOJENIE WIECZORNE"
w każdy poniedziałek od 22.07 do 23.00
na 100,9 FM Poznań (Polskie Radio Poznań) lub radiopoznan.fm

Neil Sedaka in memoriam

Odszedł Neil Sedaka. Słucham więc wydanego w Anglii w tysiąc dziewięćset siedemdziesiątym szóstym "Laughter & Tears. The Best Of Neil Sedaka Today.". Nowych wersji piosenek, z których niektóre, kilka/kilkanaście lat wcześniej, okazały się sporymi przebojami. Przede wszystkim - cudne ballady "Solitaire" oraz "Breaking Up Is Hard To Do", do tego "Bad Blood", "Lonely Night (Angel Face)", szczególnie przeze mnie lubiane "Laughter In The Rain", a jeszcze przecież "That's When The Music Takes Me" czy "Love Will Keep Us Together".
Najwyraźniej Sedaka musiał być zmęczony gigantycznie osławionymi "Oh! Carol", "Next Door To An Angel", "Calendar Girl", "The Immigrant" czy "Little Devil", skoro nie podkusiło go dokonać nowych ujęć podczas tej sesji.
Neil Sedaka to piosenkarz z tej samej epoki, co pierwsze triumfy Paula Anki, Cliffa Richarda, Pata Boone'a, Del Shannona czy Connie Francis, która to Connie zaśpiewała zresztą jego "Stupid Cupid". Lecz Sedakę śpiewało wielu, nawet duet Carpenters czy ABBA.
Tak teraz patrzę, że za dwa tygodnie ukończyłby osiemdziesiąt siedem lat. Umarł więc dokładnie w wieku mego Taty, któremu też zabrakło dwóch tygodni do osiemdziesięciu siedmiu. Liczby, liczby... i jak to rzekł kiedyś mój radiowy dobry duszek - Mariuszko, vide Kwas: nie ma przypadków.

andy

"NAWIEDZONE STUDIO"
w każdą niedzielę od 22.00 do 2.00
na 98,6 FM Poznań (Radio Afera) lub afera.com.pl 

"USPOKOJENIE WIECZORNE"
w każdy poniedziałek od 22.07 do 23.00
na 100,9 FM Poznań (Polskie Radio Poznań) lub radiopoznan.fm

z lekkiej teki

Z lekkiej teki rocka. Melodie, melodie... Idzie wiosna. Słońce zapukało, termometr w cieniu wskazuje bijące ku niebu trzynaście. Na półce znalazłem fajnego Luksemburczyka, Jimmy'ego Martina. Niespecjalnie popularnego, ale też i żadnego nołnejma.
Solowo mięciutki w stosunku do tego, co i jak śpiewał we francuskich Fisc. W hard 'n' heavy ekipie, działającej w latach osiemdziesiątych, w której wystąpił na ich ostatnich dwóch albumach (na cztery wydane): "Too Hot For Love" (1987) i "Handle With Care" (1988) - oba niegdyś gościły na moim FM.
W rok po odejściu z Fisc, Martin zrealizował pierwsze w fonografii solo, a potem aż pięć lat posuchy, po czym już od razu na kompakcie drugi longplay - "Kids Of The Rockin Nation" (1994). Nagrany we Francji, zmiksowany w Los Angeles. I tak, jak pachnie miejsce jego obróbki, tak też płyta zabrzmiała. Żadnych parasoli i kurtek, od ręki plus trzydzieści oraz Oceanu Spokojnego lazur.

Sporo dobrych, chwytliwych piosenek, wśród których także covery - "I Want You To Want Me" (grupy Cheap Trick) oraz istny killer "Drivin' Through The Pouring Rain", skomponowany przez Desmonda Childa do słów Robbiego Seidmana. Pod koniec lat osiemdziesiątych piosenkę wykonywał kompletnie zapomniany Szwajcar Steve Thomson, a wtedy nosiła tytuł "Driving In America". W jakimś z kolejnych wpisów ujawnię Thomsona w winylu oraz cd. Nie ma pomyłki, jego nazwisko pisane bez użycia 'p'. Thomson, nie Thompson. Ale miało być o Jimmym Martinie, nie o Steve'ie Thomsonie, więc...
Na takiej cukierkowo-rockowej płycie nie mogło obyć się bez ballad, tak też "When Your Smile", "Blue Eyed Angel" oraz najładniejsza "No Place For Lonely Tears".

Keep on rockin' !!! 
Do następnego...

andy

"NAWIEDZONE STUDIO"
w każdą niedzielę od 22.00 do 2.00
na 98,6 FM Poznań (Radio Afera) lub afera.com.pl 

"USPOKOJENIE WIECZORNE"
w każdy poniedziałek od 22.07 do 23.00
na 100,9 FM Poznań (Polskie Radio Poznań) lub radiopoznan.fm

znalezisko

O jejuniu, nie wiedziałem, że jeszcze mam. Gdyby ktoś zapytał, bez wahania oznajmiłbym, że od blisko pół wieku na spalenisku. A raczej, zrzuciłbym na Rodziców, że po wyprowadzce ze starego mieszkania związali sznurem i poszło na makulaturę. Ucieszyłem się więc, jak dziecko. Jak dwunasto-/trzynastoletni andrzejek, bo to fanziny z tamtych lat. Serce zabiło, odezwały się najlepsze czasy w dziejach muzyki i obyczajów.
W pisemku poświęconym Smokie, wciąż oryginalny, niemal księgarsko zachowany plakat. Już wtedy wiedziałem, że powieszenie nad łóżkiem zaowocuje jego rychłym końcem. W dwa tysiące dwudziestym szóstym nie mielibyśmy po nim śladu, a tu proszę...
Popatrzcie na gwiazdy tamtych lat, mamy ich na pierwszych stronach - Smokie, Boney M., Bay City Rollers, ABBA czy Rosetta Stone.
Odnalezione przypadkiem gazetki to jak dotarcie do skrzyni skarbów. Jak unaocznienie poszukiwań arki.

Uwielbiałem Chrisa w tej koszuli. Kapitalny fatałach.

Ulubione Chrisa...
auto - Ferrari
grupa - The Beatles
wokalistka - Janis Joplin
muzyk - Stephen Stills
kompozytor - Paul McCartney
aktor - Charlie Chaplin
aktorka - Raquel Welch
drink - Coca Cola z rumem
sport - futbol
jedynie hobby jakieś takie... - rodzina, gotowanie, czytanie

andy

"NAWIEDZONE STUDIO"
w każdą niedzielę od 22.00 do 2.00
na 98,6 FM Poznań (Radio Afera) lub afera.com.pl 

"USPOKOJENIE WIECZORNE"
w każdy poniedziałek od 22.07 do 23.00
na 100,9 FM Poznań (Polskie Radio Poznań) lub radiopoznan.fm

woodcut

Big Big Train tęsknią za latami siedemdziesiątymi. Do epoki postępowej, kiedy jednocześnie świat nigdzie nie pędził. Nasi dzisiejsi prog'bohaterowie narzucili sobie tempo wzmożone, regularnie dostarczając nową muzykę, i tylko upływ lat oznajmi, co z tego wszystkiego zapamiętamy.
Oględziny nowego dzieła wykazują przyjemne obcowanie z muzyką, jaką kiedyś bardziej lubiłem, lecz pomimo mrugnięcia w ich kierunku, nie liczcie przesadnie na tych, co by nie mówić, ambitnych Anglików. Nie uprawiają progrocka wzlotów "Wind And Wuthering", "Thick As A Brick", "Close To The Edge" czy "Tarkus". Z którejkolwiek strony nie przyłożyć ucha.

"Woodcut" jest concept albumem. Nie wiem, czy ich pierwszym, ponieważ nie znam wszystkich. Grupa w dorobku liczy ich z półtora tuzina, więc gdybyście czasem dopiero teraz do nich zajrzeli, będziecie urobieni po pachy.
W tematyce "Woodcut" idzie o artystę - o jego życie i twórczość. Czyli, o sztukę. A konkretnie - drzeworyt, stanowiący za właz do nieznanego świata. I tu wyłania się niepewność, jednocześnie ryzyko. A ryzyko to strach. To niczym flirt z czarnymi dziurami. Różnie może być - przepustka do lepszej krainy albo zagłada. Pole do popisu odegra nasza wyobraźnia. 

Płyty słucha się całkiem całkiem, jednak nie liczcie na ciary.
Najlepsze: "Dead Point" oraz "Light Without Heat".
Brakuje porywającego finału, jak nakazywałaby stara szkoła.

andy

"NAWIEDZONE STUDIO"
w każdą niedzielę od 22.00 do 2.00
na 98,6 FM Poznań (Radio Afera) lub afera.com.pl 

"USPOKOJENIE WIECZORNE"
w każdy poniedziałek od 22.07 do 23.00
na 100,9 FM Poznań (Polskie Radio Poznań) lub radiopoznan.fm

apartament dla nowożeńców

Polecę Państwu innych Kanadyjczyków - w nawiązaniu do wcześniejszego wpisu, co podkreślam, albowiem nie wszyscy muszą śledzić blog nawiedzonego sumiennie - nie o kalibrze sławy Rush, ale chciałbym, by przez chwilę z nami pomieszkali.
Billy Steinberg in memoriam. To tak a propos ostatniego wydarzenia, bo nie było o nich w mym niedzielnym radiowym wystąpieniu.
Wodospad Niagara jest światową stolicą podróży poślubnych. Nazwa zespołu Honeymoon Suite oznacza apartament dla nowożeńców, a to w ich przypadku całkiem bezpośrednie nawiązanie do osławionej Niagary. Wystarczy skonfrontować z okładką drugiego w dziejach grupy albumu - "The Big Prize" - na którego froncie zdjęcie przypadkowo napotkanych nowożeńców na tle Wodospadu. Super płyta, słuchaliśmy jej. To na niej w jednym kawałku, w roli gościa, dżetrotalowy Ian Anderson.
Ale przed nami właśnie chwilę późniejszy album - "Racing After Midnight" - z osiemdziesiątego ósmego. Lepiej sprzedany i wyżej w zestawieniach zanotowany. Muzycznie równie atrakcyjny.
Billy Steinberg in memoriam dotyczy tutaj tylko jednego nagrania - "Cold Look" - popełnionego spółką Tom Kelly / Billy Steinberg. Chwytliwe nuty, fani AOR/melodicrocka nie powinni nie znać. Jak przyjdzie czas na dźwiganie winyli na Rocha, zapodam w eter. Miejcie uszy na warcie.
"Cold Look" to też cover grupy i-Ten, a więc grupy, której wersję "Alone" zaprezentowali Heart w ostatnim nawiedzonym. Przypomnę, krótkotrwali i-Ten wysmyczyli tylko jeden, za to fajowy album, a na czele formacji właśnie Tom Kelly oraz Billy Steinberg.
Album "Racing After Midnight" ma przynajmniej jeszcze jeden smaczek - numer do Zabójczej Broni, vide "Lethal Weapon". O ile soundtrack otwierał, o tyle ten album domykał. 

P.S. "Racing After Midnight" wyprodukowali Ted Templeman oraz Jeff Hendrickson. Pierwszy z nich zdobył światowe uznanie jako producent płyt Van Halen oraz The Doobie Brothers.

P.S. 2. Grupa nadal istnieje, w minionym roku wydała album "Wake Me Up When The Sun Goes Down". Ale już tylko taki okay, nic więcej.

andy

"NAWIEDZONE STUDIO"
w każdą niedzielę od 22.00 do 2.00
na 98,6 FM Poznań (Radio Afera) lub afera.com.pl 

"USPOKOJENIE WIECZORNE"
w każdy poniedziałek od 22.07 do 23.00
na 100,9 FM Poznań (Polskie Radio Poznań) lub radiopoznan.fm

nie jadę

Kupiliście już Państwo bilety na Rush? Niech zapanuje nowa instagramowa myśl: zastaw się a pokaż się.
Fajna ta Anika, nowa bębnistka grupy, i w urodzie, co też umiejętnościach (prześledziłem z nią nawet kilka filmików), ale bez Neila Pearta wartość grupy mocno spada. Nie wiem, czy mam ochotę wybulić za bilet pięć/sześć paczek - na takich wyszczerbionych (przepraszam Cię Anika) po śmierci Neila Pearta Rush - wszak i tak pasjonowałem się nimi do "Roll The Bones". Nie mówię, że wszystko, co potem to kicha, ale nie odczuwam namiętności. W takim układzie nie wiem, czy mi zależy. Trasa "Fifty Something", czyli "pięćdziesiąt parę lat", oczywiście przełoży się na piosenki z całego katalogu, więc repertuar zapewne zatrzęsie, w to nie wątpię.
Bilety drogie, nawet bardzo, ale przyznam - obstawiałem na jeszcze drożej. Po naradzie z Markiem oraz resztą naszej paki postanowiliśmy wczoraj - odpuszczamy. Napisałem, ponieważ dostaję sporo zapytań, a nie chce mi się indywidualnie każdemu z osobna tych samych treści w odwecie. Niech jadą ci, co nie kupują płyt. Ja kupuję. A kupuję dużo, ponieważ się tym interesuję. Muszę mieć muzykę na własność w każdej chwili, nie tylko na przelotny, jednego pokazu romans. A co do live'ów, posiadam Rush parę cd, drugie tyle na dvd, poradzę sobie. Niepierwszy zresztą raz. Przyznam Państwu, bardziej podekscytowany jestem Eric'kiem Claptonem (też Kraków, tak a propos), na którego chcemy wbić z Mundi. Zawsze o Nim marzyłem, a wiem, że kiedy, jeśli nie teraz.
Emocji nazbierało się, lecz jak nakazuje stara prawda, gdy widzisz kulę śnieżną, wystarczy ją pchnąć.
Mam na niedzielę kilka fajnych płyt, wczoraj przyszły. Zmienił się kurier. Ten dostarcza na czas.

andy

"NAWIEDZONE STUDIO"
w każdą niedzielę od 22.00 do 2.00
na 98,6 FM Poznań (Radio Afera) lub afera.com.pl 

"USPOKOJENIE WIECZORNE"
w każdy poniedziałek od 22.07 do 23.00
na 100,9 FM Poznań (Polskie Radio Poznań) lub radiopoznan.fm